CEMİL DOĞRU YAZILARI |
|---|
23 NİSAN’A UZANAN YOL Bilir misiniz ahali bilir misiniz, Vatan toprağının işgal edildiğini, On üçünde çocukların siperde beklediğini? BİLİRİZ, BİLİRİZ DE O ÇOCUKLARIN AYNADAKİ AKİSLERİYİZ! Bilir misiniz ahali bilir misiniz, Dedelerin, ninelerin cephane taşıdığını, Bacıların, gelinlerin kazmayla kürekle Ekin değil düşman dağıttığını? BİLİRİZ, BİLİRİZ DE GEREK OLURSA ARATMAYIZ CEDDİMİZİ! Bilir misiniz ahali bilir misiniz, Dünya Savaşı denilen, Anadolu’yu paylaşma planını? BİLİRİZ, BİLİRİZ DE ONDANDIR UYANIK DURMAMIZ! Ya Mondros’u duydunuz mu, Hani yenilmediğimiz halde Yenik sayıldığımızın kabulünü? BİLİRİZ, BİLİRİZ DE ONDANDIR ZİNDE DURMAMIZ! Serv’i duydunuz mu? Topraklarımızın peşkeh çeken, Girilmedik yer bırakmayan? BİLİRİZ, BİLİRİZ DE ONDANDIR DİK DURMAMIZ! Duydunuz mu ahali, duydunuz mu, Herkesin ya sustuğu, Ya mandayı savunduğunu, Ya teslimiyeti dillendirdiği Bir vakitte Samsun’a giden gemiyi? Karadeniz suyu hırçındır, Karadeniz suyu lajiverttir, Karadeniz suyu köpük köpüktür! Aman Karadenizim Canım Karadenizim Koma bizi yolarda, yıkma, ses etme bize, Düşman ciğerimiz hançer saplamış Sen de ses eyleme! Karadeniz suyu yol açtı, yol verdi, Rüzgar mayısın, tayfa mayısın Mavi Gözlü Yolcu ulusun! 16 Mayıs’ta yola çıktı Umut! 19 Mayıs’ta Samsun’da açtı tomurcuk! Samsun; Karadeniz Uşağı, ilk haykırış, Havza; halka ulaşma, düşmana korku salma, Amasya; elma diyarı yiğit kucağı, öncü kadro, Erzurum; dadaş memleketi yeminin adresi, Balıkesir-Alaşehir; Kuva-i Milliye’nin güçlenmesi, Sivas; yüreğin ateşlenmesi, güçlerin birleşmesi, Ankara; bozkırın ortasında ulusun yeni güneşi! Ankara bir kasaba, Kasabada bir bina, Binada inanmış insanlar. Nereden geldiklerini, nasıl geldiklerini Ne alaka sormayın, Ne yiyip içtiklerini, Beyaz ekmeği hayal bile edemeyenlere Süpürge tohumu cennet yemeği Hele yerken de varsa özgürlük hayali! Karar denir meclis der, Ümmet denir millet der, Kul denir birey der, Geçici denir kalıcı der, Himaye denir bağımsızlık der, Dur dediler, durmadı! Sus dediler susmadı! Öl dediler ölmedi! Vatan toprağında tek düşman kalmayana dek Yılmadı, susmadı, durmadı. Ya İstiklal Ya Ölüm! Para yok dediler, bulunur dedi, Bulundu da Silah yok dediler, yapılır dedi, Yapıldı da Asker yok dediler, olunur dedi, Oldu da çocuk, yaşlı, kadın, erkek Düşman çok dediler, yenilir dedi, Yenildi de. Umut yok dediler, Son nefes bile umuttur dedi! Umudun umudum oldu, Yolun yolum! Nefesim canım, canım silahım, Bastığım toprak vatanım, Kurtuluşa kadar adımın ışığım Mustafa Kemalim!
03.03.2009-Narlıdere |