şimdi çinekop zamanı
eylül ekim kasım işte son yaz da bitti
o sararmış yapraklar nereye gitti
şimdi çinekop zamanı sevgilim
urla’da bir balıkçı lokantasına gidelim
beyaz peynir yeşil salata bir küçük rakı
bu akşamın öteki akşamlardan olmalı farkı
uyur gibi sessiz dalgasız güzelim mavi deniz
bir esinti sanki şarkı söylüyor belli belirsiz
o canım rakı buğulu kadehler içinde
başlasın şenlik kadehler birbirine değince
yeşil salata göz kırpıyor ne yapsak
zeytin yağlı sirkeli bir tadına baksak
bir lokma alır mısın sıcak kalamardan
küsmesin bir lokma da midye tavadan
gümüş renkli çinekoplar lüfer tadında
ağır ağır kızarırken ızgarada
almalıyız rakıdan ilk yudumumuzu
yakmalı boğazımızı lakerdanın o tuzu
zaman içinde yürürüz dursuz duraksız
sanma ki ömrümüz uçsuz bucaksız
aylardan aralık eski yılın son günleri
geleceğe bakalım unutalım dünleri bugünleri
kaldır kadehini haydi sevgilim bir daha bir daha
yine seni severdim gelsem dünyaya bir daha
|