METİN AYDINOĞLU
ÇOK BENCİLİZ AMA...
Çocukluğumun starı Michael Jackson, yaşama gözlerini yumdu.
Bizimkiler hemen Mardin’de giyabi cenaze namazı kıldılar.
ABD Başkanı Barak Obama, seçimleri kazandı, bizimkiler pek sevindi.
Obama için kurbanlar kestiler, kanlarını alınlarına sürdüler.
Filistin’e yardım için para toplarlar, ceplerindeki son kuruşu bile verirler.
Filanca yerde tsunami gelir evleri yıkar, kendisi çatısı çökük evde oturan vatandaşım yardım eder.
Deprem olur evler yıkılır, taa Fizan’da pamuk eller cebe, o da tamam.
Uçak düşer, yardım istense oraya da verirler.
Versinler, sağolsunlar, Allah daha çok versin, Allah kabul etsin lafım yok.
Çok da iyi bir davranış.
Ancak benim itirazım şuna.
Bireysel olarak bencil olan, tek kuruşun hesabını yapan, kendi ülkesindeki insanları es geçen, komşusu aç mı tok mu yatıyor, hiç merak bile etmeyen insanlar...
Başka bir ülkedeki, tanımadığı insana yardım etmeyi nasıl düşünebiliyor, anlayamıyorum.
Bana çok mantıksız geliyor.
Gösteriş mi, toplumsal olarak gaza gelmek mi bilemiyorum.
Hani çocuğu, eşi evde neyi yiyor açlar mı diye düşünmeyen babalar, kocalar var ya.
Elin karılarıyla gider, barda pavyonda paraları sular, arkasını düşünmeden.
Aynen onlara benziyorlar.
Önce sen evindekileri doyur, sonra ne halt yersen ye.
Aslında tam tersini yapıyoruz.
Bireysel olarak cömert olsak, toplum olarak da birazcık ilerisini düşünüp hareket etsek olmaz mı ?.
İşte; o zaman bu ülkede ne aç kalır, ne açıkta insan.