ANILARIMI YAKTIN.
Yanındayken ateş gibi yakarsın,
Uzağında ateş olur yanarım.
Özlemine dağlar, taşlar dayanmaz,
Özleminle gel de gör, ben yanarım.
Dudağımda avucunun ateşi,
Ellerimde en güzel kuş ellerin;
Yüreğimde ateş dolu gözlerin;
Uzağında çaresizim, yanarım.
Gözlerinde sevi yüklü bulutlar,
Bir görüşte gözlerime yağardı.
Uzağında kavuşmaktır umutlar,
Özleminle bak saçlarım ağardı.
Gözlerimde sevi yüklü bulutlar,
Umut toprağına hemen yağardı.
Bir görüşte güller açtı gönlümde,
Uzağında tüm güllerim sarardı.
Dünyalarım alt, üst oldu SENİNLE,
Gözlerinle, dudağınla, dilinle.
Öyle bir şey sundun bana elinle,
O sesinle, o incecik belinle.
Anılarım yandı, bitti, kül oldu;
Sevda rüzgârların gönlüme doldu.
Seninle bir olmak bir hayal oldu,
Ayrılığın o yüce dağlarında.
Hüzzam Makamında bestelenen bu şarkımı, Kıbrıslı bir Hanım okuyucuya bedelsiz verdim.
osmanturkoguz@hotmail.com
HEP SANA ÖZLEM
Bir kuş uçar yücelerden, tek başına;
Bir yaprak düşer gecelerimden, yapaysalınız;
Yüreğim kanar, acısı SEN.
Bir kadın ve bir erkek, elleri ellerine yapışık;
Omuz omuza yürürler…
Ellerim yanar, omuzlarım ağırır,
Karabasan olur özlemlerim;
Azgın denizlerde gemilerim,
Kıyılarında dolanır, durur;
Sevgi yüklü ve SEN yüklü.
Sonra, gün yeniden başlar;
Ben, o eski benim;
Özlemim o eski özlem,
Nah, şuramda öylece durur, değişsen de SEN.
***
BU DELİ GÖNLÜM VAR YA
Dal boyunun, yeşil gözün, ufkun üstünde durmuş;
Yanağının GÜL rengi, Güllere örnek olmuş.
Bu şiirle yıkılan, kahrolan deli gönlüm;
Yıllar yılı bıkmadan, SENİ özleyip durmuş.
Gökyüzünü bulutlar, fırtınalar kapatmış;
Dalgalarla kabarmış, engin mavi denizler.
Turnalar uçup gitmiş, yuvaları hep boşmuş;
Bu deli gönlüm var ya, SANA tutuşup, yanan;
Bıkmadan, usanmadan, SENİ özlemiş, coşmuş.
Yokluğunla kararmış, şafağın GÜL ahengi;
Yokluğunla kızarmış, Şafağın o GÜL rengi.
Yoktur hiç kimselerde, boşuna aramam ben;
Ne gözünün yeşili, ne dudağın al rengi.
Bu deli gönlüm var ya,ayağına serilen;
Arama uzaklarda, beni seven kim diye;
Yakınında ben varım,güzelliğin tek dengi..