İÇİM YANDI, TUTUŞTU.
Eridi buz dağları, küller yandı, tutuştu,
Anılar, birer, birer gözlerimden uçuştu.
Seni bulduğumda ben, düşlerim gerçek oldu;
Aklım başıma geldi; içim yandı, tutuştu.
Uçsuz engin denizler, çıkıp ta bana geldi,
Seni gördüğüm anda, geçmiş bana bir eldi.
Gözlerinden gönlüme akıttığın duygular;
Coşkun ırmaklar gibi, sevgiden birer seldi.
Ovalarım dağ oldu, dağlarım cüce kaldı,
Varlığından gözlerim, sınırsız zevkler aldı.
Gönlüm hülyaya daldı, ruhum erdeme vardı,
Seni gördüğümde ben, içim yandı, tutuştu.
OSMAN TÜRKOĞUZ
osmanturkoguz@hotmail.com
Çeşmealtı;07.Haziran.2009
GEÇ KALMIŞIZ,
ÇOK TA GEÇ!
Yaşam denilen nehre bin çıkıp, bin dalmışız,
Yanlış çiçek koklayıp, yanlış zevkler almışız.
Bir Hanya’da kalmışız, bir Konya’da kalmışız,
Geç kalmışız güzelim, neyleyelim, çok ta geç.
Bahara geç kalmışız, toylara geç kalmışız,
Yaşam denilen nehre, ayrı, ayrı varmışız.
Mutluluk budur diye, ne kapılar çalmışız;
Geç kalmışız bal gözlüm; neyleyelim çok ta geç.
Senden çok önceleri, ben dünya’ya gelmişim;
Unumu elemişim, çiçeğimi dermişim;
Güzellik budur diye, hep gönlümü vermişim,
Geç kalmışız bir tanem, neyleyelim, çok ta geç.
Bülbüller uçup gitmiş, gonca güller kurumuş,
Alt, üst olmuş umutlar, bin coşmuş, bin durulmuş;
Alnımıza ayrı çağ hükümleri vurulmuş;
Geç kalmışız dal boylum, neyleyelim, çok ta geç.
Hep ayrı dünyalarda, yanıp, yanıp durmuşuz,
Biribirimiz için ne kapılar vurmuşuz;
Yıllar geçmiş aradan, sonunda buluşmuşuz;
Geç kalmışız a canım, neyleyelim, çok ta geç.
OSMAN TÜRKOĞUZ
osmanturkoguz@hotmail.com
Çeşmealtı;07.Haziran.2009