GÜL ADASI
Urla uçurtmam benim
Çocukluğumu sırtlayan uçan halım
Örselenmiş gençliğimin devrimi
Zeytin ağaçlarına ektiğim
Urla dantelli perdesi yarınımın
Tazelenen umutlarım
Benzer manasızlıklara veda
Benzemez haykırışlara merhaba
Şimdi
Anılarım keder vermeden
Yalayıp geçiyor gözbebeğimden
Gözyaşlarım bir şölen
Yağmur damlacıkları değdikçe göğsüme
Kat kat açılıyor renkleri kalbimin
Kalbim ki
Ebemkuşağıdır yağmurunda bu kentin
Urla
Kendime selamım
Sevdamın yedi katlı konağı
Her katında gelinciklerin açtığı…
Zerrelerimi ilmekleyen kızıl güneşim
Üzüm üzüm aktığım kırmızı şarabım
Dualarımı ekip gül adasına
Ömrümü biçiyorum
Kalbim ebruli
Nefesim âmin
Urlam
Yaramaz uçurtmam benim
Pınar Nurhan
1 Nisan 2008
narkizindefteri.blogspot.com/
|